Èn årtike di Wiccionaire.
muzurer
- (viebe å coplemint)'(matematikes) avirer ene longueur, on pwès, evnd, avou èn instrumint fwait po.
- Dj' avans yeu l' djeyomete po muzurer les troes eplaeçmints.
- (viebe å coplemint) (imådjreçmint) diner ene valeur moråle.
- I fåt muzrer les ôtes come on vout esse muzré — Motî Villers (fråze rifondowe et rarindjeye).
- S’ il arive k’ a foice di coraedje,
On gostêye çou k’ esteut l’ avni,
On n’ oizreut mzurer tant d’ ovraedje
Avou l’ pô d’ djoye ki dveut avni.— Jules Claskin, « Airs di flûte et autres poèmes wallons », édition critique de Maurice Piron, 1956, « Quî sét ?», 1909, p.134 (fråze rifondowe).
- (viebe å prono) si disvindjî, si toezer.
- Tot çou qui l’payis d’Lîdje, li Brabant, li Luxembourg, comptît d’nôbes et d’omes adrètes å bê mèstî des armes, s’y avît d’né radjoû po s’mès’ré* l’onk avou l’aûte è tournwè, qui l’prince-évèque èmantchîv djondant Saint-Jåcques. — Joseph Mignolet, "Li Payîs des Sotês", 1926, p. 31-32.
- muzurer al djambe muzurer al ascoxheye
- muzurer l' pavêye toumer djus
- Tiestou come ene bourike. "Siya! Dj' erirè bén tot seu !" Vo l' la rbroké so s' velo, å triviè des campagnes et mezurer l' voye— André Henin (fråze rifondowe).
- muzurer a stritche muzurer nén pus kel bixhot pout stantchî
- On nelzî a nén metou ça po mzurer les tchamps (sessouwalité) (nén piké des viers) tot cåzant do vé d' l' ome, po dire k' i doet siervi.
Après 1900, foû rfondou
(Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :
avirer ene longueur, on pwès