simince
Plinne cogne | Spotcheye cogne |
---|---|
simince | smince |
Sustantif
[candjî]singulî | pluriyal | |
---|---|---|
s(i)mince | s(i)minces |
simince femrin
- (botanike) pårteye d' ene plante ki pout rfé ene ôte miere plante tote fene pareye.
- Taijhîz vs ! Gn a l’ påte ki clintche li tiesse,
Ca c’ est l’ amour kel mete al fiesse,
L’ amour ki lyi dene des frissons,
L’ amour ki, so moens d’ ene sigonde,
Seme li veye tot schoyant disconte
Li simince ki frè djômyî l’ nourson !— Martin Lejeune, "L’amour vint dè passer", dins « L’année des poètes » (1892), p. 230 (fråze rifondowe).
- Taijhîz vs ! Gn a l’ påte ki clintche li tiesse,
- (mot d’ zolodjeye) spieme.
- I n' avént pupont di smince di Blanc-Bleu; dj' a bén dvou prinde on gayet francès.
Ratourneures
[candjî]Parintaedje
[candjî]Mots vijhéns
[candjî]Ortografeyes
[candjî]Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :
E rfondou walon :
Ratournaedjes
[candjî]pårteye d' ene plante ki pout rfé ene ôte miere plante tote fene pareye
Loukîz a : grinne
Waitîz eto
[candjî] Lijhoz l’ årtike simince (discramiaedje) so Wikipedia