باراک اوباما
باراک اوباما | |
---|---|
پرترهٔ رسمی، ۲۰۱۲ | |
چهل و چهارمین رئیسجمهور ایالات متحده آمریکا | |
دوره مسئولیت ۲۰ ژانویه ۲۰۰۹ – ۲۰ ژانویه ۲۰۱۷ | |
معاون رئیسجمهور | جو بایدن |
پس از | جرج دابلیو. بوش |
پیش از | دونالد ترامپ |
سناتور ایالات متحده از ایلینوی | |
دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۲۰۰۵ – ۱۶ نوامبر ۲۰۰۸ | |
پس از | پیتر فیتزجرالد |
پیش از | رولند بوریس |
عضو سنای ایلینویاز حوزهٔ سیزدهم | |
دوره مسئولیت ۸ ژانویه ۱۹۹۷ – ۴ نوامبر ۲۰۰۴ | |
پس از | آلیس پالمر |
پیش از | کوامی رول |
اطلاعات شخصی | |
زاده | باراک حسین اوباما دوم ۴ اوت ۱۹۶۱ (۶۳ سال) هونولولو، هاوایی، ایالات متحده |
حزب سیاسی | دموکرات |
همسر(ان) | میشل رابینسون (ا. ۱۹۹۲) |
فرزندان | |
والدین | |
خویشاوندان | خانوادهٔ اوباما |
اقامتگاه | کالوراما، واشینگتن، دی.سی. |
محل تحصیل | |
پیشه |
|
جایزهها | فهرست کامل |
امضا | |
وبگاه | |
| ||
---|---|---|
پیشاز ریاستجمهوری
رئیسجمهور ایالات متحده آمریکا
سیاستها
Appointments
دوره اول
دوره دوم
پساز ریاستجمهوری
|
||
باراک حسین اوباما دوم (انگلیسی: Barack Hussein Obama II؛ زادهٔ ۴ اوت ۱۹۶۱) سیاستمدار آمریکایی است که از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۷ بهعنوان چهل و چهارمین رئیسجمهور ایالات متحده آمریکا فعالیت کرد. او عضو حزب دموکرات است و نخستین رئیسجمهور آفریقایی-آمریکایی در تاریخ ایالات متحده بود.[۱][۲] او پیشتر از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۸ بهعنوان سناتور ایالات متحده به نمایندگی از ایلینوی و از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۴ بهعنوان سناتور ایالت ایلینوی فعالیت کرد.
اوباما در سال ۱۹۸۳ با مدرک کارشناسی در علوم سیاسی از دانشگاه کلمبیا فارغالتحصیل شد و بعداً به عنوان سازماندهندهٔ اجتماعی در شیکاگو مشغول به کار شد. در سال ۱۹۸۸، اوباما در مدرسه حقوق هاروارد ثبت نام کرد، که در آنجا نخستین رئیس سیاهپوست نشریه نقد حقوق هاروارد بود. او وکیل حقوق مدنی و دانشگاهی شد، و از سال ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۴ به تدریس حقوق اساسی در مدرسه حقوق دانشگاه شیکاگو پرداخت. او همچنین وارد سیاست انتخابی شد؛ اوباما از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۴ نمایندهٔ حوزهٔ سیزدهم در سنای ایلینوی بود و پس از آن برای مجلس سنای ایالات متحده نامزد شد. در انتخابات ریاستجمهوری ۲۰۰۸ پس از مبارزات مقدماتی با آرای نزدیک در برابر هیلاری کلینتون، او از سوی حزب دموکرات برای ریاستجمهوری نامزد شد. اوباما جو بایدن را به عنوان جفت انتخابی خود برگزید و جان مککین، نامزد جمهوریخواهان، را شکست داد.
اوباما برندهٔ جایزه صلح نوبل ۲۰۰۹ شد، تصمیمی که آمیزهای از انتقاد و ستایش را به همراه داشت. اقدامات دوره نخست او به بحران مالی جهانی پرداخته و شامل بسته تشویقی برای هدایت اقتصاد در جهت بهبودی از رکود بزرگ، تمدید نسبی کاهش مالیاتِ جرج دابلیو. بوش، تصویب قانون اصلاح مراقبتهای بهداشتی، لایحه اصلاح مقررات مالی عمده و پایان حضور نظامی ایالات متحده در عراق بود. اوباما همچنین سونیا سوتومایور و الینا کیگن را به قاضیان دیوان عالی منصوب کرد. او دستور عملیات نیزه نپتون را صادر کرد؛ حملهای که اسامه بن لادن را که مسئول حملات ۱۱ سپتامبر بود، کشت. اوباما مدل ضدِطغیان بوش را کاهش، و حملات هوایی و استفاده گسترده از نیروهای ویژه را گسترش داد، در حالی که استناد بیشتر به ارتشهای دولت میزبان را تقویت کرد. او همچنین دستور مداخله نظامی در لیبی به منظور اجرای قطعنامه ۱۹۷۳ شورای امنیت سازمان ملل متحد را صادر کرد و در سرنگونی معمر قذافی نقش داشت.
اوباما در انتخابات ریاستجمهوری ۲۰۱۲ رقیب جمهوریخواه میت رامنی را شکست داد. در دوره دوم ریاستجمهوری، او اقداماتی را برای مبارزه با تغییرات آب و هوایی انجام داد و یک توافقنامه آب و هوایی بینالمللی و یک فرمان اجرایی برای محدود کردن انتشار کربن امضا کرد. اوباما همچنین بر اجرای لایحه حفاظت از بیمار و مراقبت مقرونبهصرفه و دیگر لوایح تصویب شده در نخستین دوره ریاستجمهوری خود ریاست داشت. او در خصوص توافق هستهای با ایران مذاکره و روابط با کوبا را عادی کرد. شمار سربازان آمریکایی در افغانستان در دوره دوم ریاستجمهوری اوباما کاهش یافت، اگرچه سربازان آمریکایی در طول دوره ریاستجمهوری اوباما در این کشور باقی ماندند. اوباما پذیرش الجیبیتیهای آمریکا را تسریع بخشید و نخستین رئیسجمهورِ بر سر کار ایالات متحده شد که علناً از ازدواج همجنس حمایت کرد.
اوباما در ۲۰ ژانویه ۲۰۱۷ منصب ریاستجمهوری را ترک کرد و همچنان در واشینگتن، دی.سی. اقامت دارد. مورخان و اندیشمندان سیاسی او را در میان ردیف بالای رتبهبندیهای تاریخی رئیسجمهورهای ایالات متحده آمریکا قرار میدهند. ساخت کتابخانه ریاستجمهوری او در ساوت ساید، شیکاگو در سال ۲۰۲۱ آغاز شد. اوباما از زمان ترک ریاستجمهوری از نظر سیاسی فعال باقی مانده است و برای نامزدهای انتخاباتی گوناگون آمریکا (از جمله کوشش موفقیتآمیز بایدن برای ریاستجمهوری ۲۰۲۰) مبارزات انتخاباتی میکند. خارج از سیاست، اوباما سه کتاب منتشر کرده است: رؤیاهای پدرم (۱۹۹۵)، جسارت امید (۲۰۰۶) و سرزمین موعود (۲۰۲۰).
زندگی شخصی
باراک حسین اوباما در۴ اوت ۱۹۶۱ در هونولولو، مرکز ایالت هاوایی متولد شد.[۴] او فرزند یک مهاجر کنیایی سیاهپوست و یک زن سفیدپوست از اهالی ویچیتا در ایالت کانزاس است.[۵] پدربزرگ (پدرِ پدری) باراک اوباما در جریان مبارزات استقلالطلبانهٔ کنیا از بریتانیا، جزو چندینهزار کنیایی بود که روانهٔ بازداشتگاههای حکومت دستنشاندهٔ بریتانیا شد.[۶]
اگرچه پدر و پدرخواندهٔ او هردو مسلمان بودند، اما او یک مسیحی بار آمده و در ۴سالگی که در اندونزی زندگی میکرد، به جای شرکت در مدرسه «مکتب مذهبی مسلمانان» به مدارس کاتولیک یا سکولار رفتهاست.[۷] اوباما و همسرش میشل، هماکنون عضو کلیسای متحد میباشند.
تحصیلات
پدر و مادر اوباما در دانشگاه هاوایی در مانوا با یکدیگر آشنا شده بودند. آن دانهام، مادر اوباما با وجود مشکلات عدیده موفق شده بود در رشتهٔ مردمشناسی از همان دانشگاه مدرک دکترا دریافت کند.[۸]
اوباما نخست در ۱۹۸۳ لیسانس علوم سیاسی با گرایش روابط بینالملل[۹] از دانشگاه کلمبیا دریافت کرد. در سال ۱۹۸۸ پس از چند سال کار در شیکاگو با گرفتن کمک هزینه تحصیلی وارد دانشکده حقوق دانشگاه هاروارد شد. در هاروارد سرعت پیشرفت اوباما چنان شتاب یافت که در سال دوم تحصیل خود در هاروارد به ریاست ژورنال مشهور نشریه قانون هاروارد انتخاب گردید.[۱۰] او اولین رئیس سیاهپوست این نشریه حقوقی بود. وی در دوران ریاست خود به این سازمان که توسط نیروهای متخاصم دانشجویی اصولگرا و لیبرال منفصل گشته بود، تعادل بخشید.[۱۱] اوباما بزودی دکترای حقوق[۱۲] خود را از دانشگاه هاروارد با کسب درجه «افتخار» (به لاتین: magna cum laude) دریافت نمود. پس از فارغالتحصیل شدن به شیکاگو بازگشت و کارش به عنوان وکیل حقوق مدنی را آغاز کرد. باراک اوباما از سال ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۴ به تدریس دروس حقوق اساسی (به انگلیسی: constitutional law) در دانشگاه شیکاگو اشتغال داشت.[۱۳]
زندگی سیاسی
اوباما در ۴ ژانویه ۲۰۰۵ وارد سنا شد. با وجود تازهوارد بودن در واشینگتن او گروهی از مشاوران خبره را که معمولاً سناتورهای تازهکار به آن توجهی نمیکنند به کار گرفت. او «پیت روز»، کهنه سرباز قدیمی در امور سیاست ملی را به عنوان رئیس ستاد خود انتخاب کرد. وی با کنار زدن هیلاری کلینتون تنها رقیب جدی خود در کنگره ملی حزب دموکرات به عنوان نامزد این حزب معرفی شد.[۴]
او همچنین «کارن کورن بلو» اقتصاددان را به عنوان معاون سیاسی خود منصوب کرد. وی همچنین مسئولان اجرایی پیشین کلینتون، «آنتون لیک» و «سوزان رایس» را به عنوان مشاوران سیاست خارجی خودش برگزید.
اوباما پنجمین آفریقایی آمریکایی است که به سنا راه پیدا کرده و همچنین سومین آفریقایی آمریکایی است که با رأی بالا به عنوان سناتور برگزیده شدهاست. وی تنها سناتوری است که عضو کمیتهٔ حزبی سیاهان کنگرهاست. «سی کیو» که هفته نامهای فرا حزبی است، او را براساس تمام آرا و مصوبات سنا بین سالهای ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۷ وفادارترین دموکرات معرفی کردهاست. وی همچنین براساس نظرسنجی انجام گرفته از سوی مجلهٔ نشنال ژورنال به عنوان لیبرالترین سناتور در سال ۲۰۰۷ انتخاب شدهاست.[۱۴]
ستاد انتخابات ریاست جمهوری
باراک اوباما در فوریه سال ۲۰۰۷ در ایالات ایلینوی در یک سخنرانی اعلام کرد نامزد انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۰۸ خواهد بود. ستاد انتخاباتی وی موفق به جلب ۵۴ میلیون دلار از حامیان در نیمه نخست سال ۲۰۰۷ شد که رکوردی در جلب سرمایه نسبت به انتخابات سالهای پیش از آن بود. نظر سنجیها نشان داد که او با سناتور هیلاری کلینتون دیگر نامزد انتخابات ریاست جمهوری حزب دمکرات رقابتی تنگاتنگ داشت، همچنین او در انتخابات مقدماتی مجمع حزب دموکرات در ایالت آیووا نفر اول شد و در ایالت نیوهمشایر با اختلاف ۳ درصد بعد از سناتور کلینتون در جایگاه دوم قرار گرفت.
هزینه انتخاباتی
در سپتامبر ۲۰۰۷، اوباما در پرسشنامهای در برابر سؤال آیا مایل هستید در سیستم تأمین مالی دولتی شرکت کنید، جواب «آری» داد. او اضافه کرد که فعالانه در جهت کسب توافق برای استفاده از بودجه دولتی در انتخابات عمومی، کوشش خواهد کرد. با این حال اوباما تا ابتدای سال۲۰۰۸ موفق به جمعآوری مبلغی رکورد شکن معادل ۲۳۴ میلیون دلار از طریق کمکهای اهدایی خصوصی گردیدهاست.[۱۵]
در ژانویه ۲۰۰۸، اوباما موفق شد ۳۲ میلیون دلار کمک دریافت کند، در حالی که هیلاری کلینتون مجبور شد برای مبارزات انتخاباتی از حساب شخصی خود پنج میلیون دلار برداشت کند.[۱۶]
در آوریل ۲۰۰۸ سناتور اوباما ۴۲ میلیون دلار خرج فعالیتهای انتخاباتی خود کرد که فاصله زیادی با ۹ میلیون دلار مخارج سناتور هیلاری کلینتون دارد.[۱۷]
باراک اوباما در رسانهها
- هفتهنامه تایم در شماره ۲ مه ۲۰۰۸، پنجمین فهرست سالانه «بانفوذترین زنان و مردان جهان» را منتشر کرد. در این ردهبندی، اوباما در مقام سوم در ردهٔ «بانفوذترین رهبران کشورها و انقلابیون» جای داشت.[۱۸]
جنجال کشیش جرمایا رایت
در آوریل ۲۰۰۸ باراک اوباما، در واکنش به سخنان جرمایا رایت کشیش سابق خود گفت: از نظراتی که از جانب آقای رایت بیان میشود عصبانی ام و دلتنگ شدهام. او همچنین سخنان جرمایا رایت را تفرقه انگیز و مخرب و در جهت منافع افرادی دانست که برای افزایش تنفر نژادی تلاش میکنند. جرمایا رایت دولت آمریکا را به بدرفتاری با سیاهان و انتشار عمدی ویروس عامل بیماری ایدز بین آنها متهم کردهاست. به گفته جرمایا رایت، سیاهان آمریکا باید به خاطر ادامه بدرفتاری دولت با خود بگویند: خداوند آمریکا را به خاطر برخورد غیرانسانی با شهروندانش لعنت کند.
اوباما در واکنش به سخنان جنجالی جرمایا رایت دربارهٔ دولت آمریکا گفت: بر این باورم این سخنان تصویر درستی از دیدگاه کلیسای سیاهپوستان آمریکا ارائه نکردهاست، این سخنان ارزشها و باورهای مرا به تصویر نمیکشد.
باراک اوباما همچنین سعی کرد از آقای رایت فاصله بگیرد. او گفت: جرمایا رایت دیگر آن فردی نیست که بیست سال پیش دیده بودم. هر رابطهای که با او داشتم در نتیجه سخنان او تغییر کردهاست.[۱۹]
موضعگیریهای سیاسی
اوباما از اولین مخالفان سیاستهای دولت بوش در عراق بود. در ۱۶ مارس ۲۰۰۳، هنگامی که جورج بوش اولتیماتوم (هشدار) چهل و هشت ساعتهای به صدام حسین برای خروج از عراق یا مواجهه با جنگ داده بود، اوباما در بزرگترین اجتماع ضد جنگ در شیکاگو سخنرانی کرد و اظهار داشت که هنوز برای جلوگیری از وقوع جنگ «دیر نشدهاست».[۱۴] این مسئله او را از سایر رقبایش در انتخابات سنا در سال ۲۰۰۴ که به جنگ رأی مثبت داده بودند متمایز کرد.
اوباما به عنوان یک سناتور با مواضع لیبرال جایگاه خود را مشخص کرده با این حال در برخی موضوعها چون آموزش و جلوگیری از بیماری ایدز نیز با همکاران جمهوریخواه خود همکاری کردهاست.[۷]
تحریم ایران
باراک اوباما در ژوئن ۲۰۰۷ طرحی را به مجلس آمریکا ارائه کرد که سرمایهگذاران خارجی را به خروج سرمایههای خود از ایران تشویق میکند. به گفته سناتور اوباما دولت ایران از درآمدهای نفتی برای توسعه برنامه هستهای خود و حمایت از گروههای تروریستی در خاورمیانه استفاده میکرد و اعمال فشار بر شرکتها برای قطع روابط مالی با ایران اثر تحریمها را افزایش میدهد.[۲۰]
اسرائیل
درآوریل ۲۰۰۸، در مناظره نود دقیقهای بین هیلاری کلینتون و باراک اوباما که از شبکه تلویزیونی ایبیسی آمریکا پخش شد. اوباما در پاسخ به واکنش او به حمله ایران به اسرائیل گفت: آمریکا اقدام مناسب را انجام خواهد داد.[۲۱]
وی در سخنرانیای در تاریخ ۴ ژوئن ۲۰۰۸ میلادی که در کمیته روابط عمومی آمریکایی اسرائیلی (AIPAC) انجام گرفت، گفت که اگر به ریاست جمهوری برگزیده شود؛ «هرکاری را که از دستش برآید خواهد کرد تا ایران به سلاح اتمی دست نیابد». وی همچنین ایران را بزرگترین خطر برای اسرائیل و همچنین آرامش و ثبات در منطقه خاورمیانه خواند و گفت: «خطر ایران، شدید و واقعی است و هدف من این خواهد بود که این خطر را از پیش پا بردارم».[۲۲][۲۳]
وی همچنین «اورشلیم» را پایتخت تقسیمناشدنی اسرائیل خواند.[۲۴]
بهبود روابط با ایران
باراک اوباما در اولین حضور حسن روحانی ریاست جمهوری ایران، در آمریکا، خواستار دیدار با وی شد که از سوی روحانی پذیرفته نشد. روحانی عنوان کرد بین ایران و آمریکا مسائل فراوانی وجود دارد و چندین سال است که بین ایران و آمریکا خصومتهایی است و ملاقات در سطح دو رئیسجمهور بعد از ۳۵ سال نیاز به مقدماتی دارد و در این سفر فرصت لازم برای این موضوع نبود.[۲۵][۲۶]
گفتگوی تلفنی با رئیسجمهور ایران
در ساعات پایانی حضور روحانی در نیویورک گفتگویی تلفنی بین آنها شکل گرفت. در این گفتگوی تلفنی، دو طرف بر اراده سیاسی برای حل سریع مسئله هستهای تأکید کرده و زمینه را برای حل موضوعات دیگر و همکاری در مسائل منطقهای مورد توجه قرار دادند.[۲۷][۲۸]
انعقاد توافق جامع هستهای با ایران
اوباما در جریان مذاکرات هستهای ایران و پنج بعلاوه یک، جان کری را به عنوان مسئول حل مسئله هستهای ایران تعیین کرد. با آغاز کار دولت یازدهم جمهوری اسلامی ایران، به ریاست حسن روحانی، و تعیین محمد جواد ظریف به عنوان وزیر امور خارجه ایران و مسئول انجام مذاکرات هستهای، وزرای خارجه ایران و آمریکا برای اولین بار پس از انقلاب ایران بر سر یک میز به مذاکره نشستند. نهایتاً در گام اول توافق هستهای ژنو و در گام دوم تفاهم هستهای لوزان میان ایران و پنج بعلاوه یک منعقد گردید؛ و در نهایت پس از مذاکرات فشرده در وین، ایران و پنج بعلاوه یک و در رأس آنها آمریکا به برنامه جامع اقدام مشترک یا توافق نهایی و جامع هستهای دست یافتند.[۲۹]
دیدار با وزیر امور خارجهٔ ایران
در ۶ مهر ۱۳۹۴ و در حاشیهٔ برگزاری هفتادمین دوره مجمع عمومی سازمان ملل متحد، در حالی که محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه ایران قصد خروج از سالن مجمع عمومی را داشت، بهطور اتفاقی با باراک اوباما، رئیسجمهور ایالات متحده آمریکا که توسط جان کری، وزیر امور خارجه همراهی میشد، و دو ساعت از سخنرانی وی در مجمع میگذشت، ملاقات کوتاهی داشت و دو طرف، ضمن سلام و احوالپرسی، با یکدیگر دست دادند. دست دادن ظریف با اوباما موجب ایجاد تنشهای زیادی در ایران شد.[۳۰][۳۱][۳۲]
محبوبیت
باراک اوباما اولین بار با ایراد سخنرانی اصلی در گردهمایی حزب دموکرات آمریکا در سال ۲۰۰۴ توجه بسیاری را در عرصه ملی و بینالمللی جلب کرد. اوباما در این سخنرانی، که «جسارت امید» نام داشت، با تکیه بر زندگی و تاریخچه شخصی خودش به صحبت دربارهٔ آرمانهای آمریکا پرداخت:
پدر من با کار زیاد و پشتکار توانست فرصت درس خواندن در مکانی جادویی بهنام «آمریکا» را بیابد. کشوری که مهد آزادی و فرصت برای بسیاری از آنهایی بود که پیشتر به این کشور آمده بودند
باراک اوباما بعد از پیروزی چشمگیر خود در سال ۲۰۰۴ که چند ماه پس از این سخنرانی بود به چهره محبوب رسانهها و شخصیتی قابل توجه در واشینگتن تبدیل شد که دو کتاب پرفروش نیز به نام خود منتشر کردهاست، اولی «رویاهایی از پدرم» که نه سال پیش از وارد شدن به مجلس سنا نوشته شده و متشکل از خاطرات اوست. دومی «جسارت امید: اندیشههایی در بازپسگیری رؤیای آمریکایی» که بیانگر افکارش راجع به تاریخ و وضعیت کنونی ایالات متحدهاست. اوباما از حمایت اپرا وینفری، یکی از ستارگان محبوب تلویزیون آمریکا برخوردار است. این ستاره نه تنها از او خواست که نامزد انتخابات شود بلکه در تبلیغات انتخاباتی او نیز تلاش فعال دارد.[۷]
شخصِ سال در مجله تایم
مجله تایم که در آخرین شماره هر سال خود چهره، گروه، یا موضوعی را به عنوان شخص سال برمیگزیند در آخرین شماره سال ۲۰۰۸ باراک اوباما رئیسجمهور منتخب ایالات متحده را به عنوان شخص سال برگزید، این مجله باراک اوباما را به خاطر داشتن اعتماد به نفس جهت ترسیم آیندهای روشن و جاه طلبانه در روزگاری تیره و تار[۳۳] و همچنین به این علت که وی توانست به رغم تجربه کم با فائق آمدن بر دو نامزد قدرتمند و نیز تبعیضهای نژادی به عنوان چهل و چهارمین رئیسجمهور ایالات متحده آمریکا و نخستین رئیسجمهور سیاهپوست این کشور انتخاب شود مستحق دریافت این عنوان دانستهاست.[۳۴] محبوبیت اوباما پس از پایان ریاست جمهوری او و در پی افشای اهمال در پیگیری پروژه کاساندرا رو به افول گذاشت.
رقابت با مک کین
پس از پایان انتخابات اولیه در حزب دموکرات و پیروزی اوباما، رقابت او با مک کین برای رسیدن به کرسی ریاست جمهوری آغاز شد. جان مک کین اوباما را به بیتجربگی در سیاست خارجی متهم میکند.[۳۵] در نقطه مقابل اوباما در اظهار نظری مک کین را جیره خوار شرکتهای نفتی دانست ولی توکر بوندز سخنگوی مک کین با رد این اظهارات اعلام کرد که این سناتور اوباما بود که به لایحه انرژی بوش - چنی که معاهدهای پرسود برای کمپانیهای نفتی بود رأی مثبت داد و نه جان مک کین.[۳۶] در اوت ۲۰۰۸ باراک اوباما جوزف بایدن را به معاونت خود در این رقابت انتخاباتی برگزید.[۳۷]
حضور در انتخابات
پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۰۸
بارک اوباما در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا ۲۰۰۸ که در ۴ نوامبر برگزار شد، با کسب ۳۶۵ رأی الکترال رقیب خود مک کین را که ۱۷۳ کارت الکترال را به دست آورده بود، شکست داد به پیروزی رسید و به عنوان چهل و چهارمین رئیسجمهور ایالات متحده آمریکا انتخاب شد[۳۸][۳۹][۴۰] اوباما ۵۲٫۹٪ و مک کین ۴۵٫۷ ٪ از کل آراء را به دست آوردند؛ و از ۵۰ ایالت آمریکا، در ۲۸ ایالت اوباما و در ۲۲ ایالت مک کین پیروز شد.
همزمان در کنیا زادگاه او و جزیره اوباما در شرق آسیا که همنام اوست مردم به شادمانی پرداختند تا نخستین رئیسجمهور رنگینپوست و آفریقاییتبار آمریکا پس از ۴۳ ریاست جمهوری وارد کاخ سفید شود.[۴۱] دوران ریاست جمهوری او از ۲۰ ژانویه، ساعت ۱۲ ظهر به وقت شرق آمریکا آغاز شد.[۴۲]
اوباما در اولین سخنرانی پس از پیروزی در انتخابات در گرانت پارک، شیکاگو همهٔ مردم آمریکا را پیروز انتخابات خواند.
جوان و پیر، ثروتمند و فقیر، دموکرات و جمهوریخواه، سیاه، سفید، اسپانیاییزبان، آسیایی، سرخپوست، همجنسگرا، دوجنسگرا، معلول، غیرمعلول. این آمریکاییها به جهان پیغام دادند که ما هرگز مجموعه افراد یا مجموعه ایالات قرمز و ایالات آبی نبودهایم. ما امروز و همیشه ایالات متحده آمریکا هستیم و خواهیم بود.[۴۳]
پیروزی در رقابت درون حزبی
باراک اوباما اولین سیاهپوست در تاریخ کشور آمریکاست که در پی یک مبارزه انتخاباتی طولانی بر رقیبش هیلاری کلینتون پیروز شده بود و به عنوان نماینده حزب دموکرات در انتخابات سال ۲۰۰۹ انتخاب گردید.[۴۴] سرانجام در تاریخ ۷ ژوئن سال ۲۰۰۸ تنها رقیبش هیلاری کلینتون از رقابت دست کشید و گفت بهطور کامل از آقای اوباما حمایت میکنم.[۴۵]
پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۲
باراک اوباما، در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۲، با پیروزی برابر میت رامنی، رقیب جمهوریخواه خود، چهار سال دیگر در مقام خود باقیماند.[۴۶]
اوباما در رقابتی نزدیک با ۵۱٫۱٪ آرا نسبت به ۴۷٫۲٪ آرا رامنی پیروز گردید.
این انتخابات پنجاه و هفتمین انتخابات ریاستجمهوری در تاریخ آمریکا بود که در روز سهشنبه مورخ ۶ نوامبر ۲۰۱۲ (۱۶ آبان ۱۳۹۱) برای انتخاب چهل و پنجمین رئیسجمهور ایالات متحده آمریکا انجام شد.
دوران ریاست جمهوری
باراک اوباما رئیسجمهور منتخب ایالات متحده روز ۲۰ ژانویه ۲۰۰۹ رسماً کار خود را به عنوان رئیسجمهور آغاز کرد. در کابینه اوباما جوزف بایدن به عنوان معاون اول و رام امانوئل به عنوان ریاست کارکنان کاخ سفید انتخاب شدند.[۴۷]
برنده جایزه صلح نوبل
در سال ۲۰۰۹، کمیته نروژی صلح نوبل به علت «تلاش فوقالعاده برای تقویت دیپلماسی بینالمللی و ترغیب به همکاری میان مردم» جایزه صلح نوبل سال را به باراک اوباما اهدا کرد.[۴۸][۴۹] پیش از اوباما دو رئیسجمهور دیگر آمریکا این جایزه را در زمان ریاست جمهوری خود دریافت کرده بودند ولی اوباما اولین رئیسجمهوری آمریکاست که در اولین سال ریاست جمهوری دریافت کردهاست. اهدای این جایزه باعث برانگیخته شدن واکنشهای انتقادی از سوی برخی رهبران جهان شد.[۵۰]
جستارهای وابسته
- تئوریهای توطئه پیرامون محل تولد باراک اوباما
- تئوری توطئه پیرامون دین باراک اوباما
- عملکرد دولت باراک اوباما
- دومین مراسم تحلیف باراک اوباما
منابع
- ↑ Obama awarded 2009 Nobel Peace Prize, CNN
- ↑ «باراک اوباما برنده جایزه صلح نوبل اعلام شد». BBC فارسی. ۹ اکتبر ۲۰۰۹. دریافتشده در ۲۰۱۷-۰۷-۲۲.
- ↑ "Famous Left-Handers" (به انگلیسی). Indiana University. Archived from the original on 8 February 2020. Retrieved 6 October 2013.
- ↑ ۴٫۰ ۴٫۱ فردا نیوز
- ↑ Ancestry of Barack Obama
- ↑ دادگاه بریتانیایی به شکنجهشدگان دوران استعمار اجازهٔ پیگرد دولت را داد؛ بیبیسی فارسی
- ↑ ۷٫۰ ۷٫۱ ۷٫۲ زندگینامه باراک اوباما، بیبیسی فارسی
- ↑ «The Story of Barack Obama's Mother - TIME». بایگانیشده از اصلی در ۱ آوریل ۲۰۱۲. دریافتشده در ۲ نوامبر ۲۰۰۸.
- ↑ «Columbia College Today». بایگانیشده از اصلی در ۵ سپتامبر ۲۰۰۸. دریافتشده در ۲ نوامبر ۲۰۰۸.
- ↑ زندگینامه اولین رئیسجمهور سیاهپوست آمریکا فردا نیوز
- ↑ Obama kept Law Review balanced - Jeffrey Ressner and Ben Smith - Politico.com
- ↑ بر طبق "InfoBrief, Science Resource Statistics" NSF 06-312, 2006, p. 7، مدرک J.D. (دکترای قضائی) یک دکترای حرفهای (در مقابل دکترای فلسفی یا PHD) محسوب میشود.
- ↑ Teaching Law, Testing Ideas, Obama Stood Slightly Apart, The New York Times
- ↑ ۱۴٫۰ ۱۴٫۱ زندگینامه سناتور اوباما[پیوند مرده] وبگاه مطالعات آمریکا
- ↑ بودجهٔ دولتی به تأمین مالی مبارزات انتخابی ریاست جمهوری کمک میکند بایگانیشده در ۱۷ مه ۲۰۰۸ توسط Wayback Machine وبگاه وزارت امور خارجه آمریکا
- ↑ انتخابات پر هزینه آمریکا؛ رقابت یک میلیارد دلاری! وبگاه رادیو فردا
- ↑ آخرین تلاشها در آخرین ساعات باقیمانده به انتخابات پنسیلوانیا وبگاه بیبیسی فارسی
- ↑ صد نفری که جهان را تکان دادند؛ به انتخاب «تایم» (رادیو فردا)
- ↑ اوباما از کشیش سابق خود انتقاد کرد وبگاه بیبیسی فارسی
- ↑ طرح جدید کنگره برای تشدید تحریم ایران وبگاه بیبیسی فارسی
- ↑ کلینتون به امکان موفقیت اوباما در انتخابات اذعان کرد وبگاه بیبیسی فارسی
- ↑ اوباما: «برای جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح اتمی هرکاری میکنم» (بیبیسی فارسی)
- ↑ Obama to AIPAC: Committed to defending Israel from any threat بایگانیشده در ۸ ژوئن ۲۰۰۸ توسط Wayback Machine (هاآرتص)
- ↑ Obama toughens Iran stance, backs Israel on Jerusalem, Reuters
- ↑ «نسخه آرشیو شده». بایگانیشده از اصلی در ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۳. دریافتشده در ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۳.
- ↑ http://www.entekhab.ir/fa/news/130846
- ↑ http://www.entekhab.ir/fa/news/130859
- ↑ http://www.mehrnews.com/detail/News/2144418
- ↑ Haidar, J.I. , 2015."Sanctions and Exports Deflection: Evidence from Iran," Paris School of Economics, University of Paris 1 Pantheon Sorbonne, Mimeo
- ↑ [۱] ایسنا
- ↑ [۲] باشگاه خبرنگاران جوان
- ↑ [۳][پیوند مرده] بیبیسی فارسی
- ↑ «تایم اوباما را به عنوان 'شخصیت سال' برگزید». بیبیسی فارسی.
- ↑ «باراک اوباما، مرد سال «تایم»». جام جم.
- ↑ دردسرهای خوش هیکلی برای اوباما! بایگانیشده در ۸ اوت ۲۰۰۸ توسط Wayback Machine وبگاه تابناک
- ↑ اوباما: مککین، جیرهخوار غولهای نفتی آمریکا بایگانیشده در ۸ اوت ۲۰۰۸ توسط Wayback Machine وبگاه تابناک
- ↑ Obama Chooses Biden as Running Mate از وبگاه نیویورک تایمز
- ↑ دوستی آمریکا و افغانستان. «زندگینامه رئیسجمهور اوباما». بایگانیشده از اصلی در ۶ ژوئیه ۲۰۱۷. دریافتشده در ۲۲ ژوئیه ۲۰۱۷.
- ↑ White Americans play major role in electing the first black president
- ↑ Obama wins, says "change has come to America" وبگاه رویترز
- ↑ Obama wins historic US election وبگاه بیبیسی
- ↑ A Visitor's Guide to the Presidential Inauguration of Barack Obama
- ↑ *اوباما، باراک (۱۸ آبان ۱۳۸۷)، ترجمهٔ آرش عزیزی، «بله، ما میتوانیم»، هفتهنامه شهروند امروز، ج. سوم ش. ۷۱، ص. ۵۶، بایگانیشده از اصلی در ۱۳ نوامبر ۲۰۰۸، دریافتشده در ۹ نوامبر ۲۰۰۸
- ↑ «اوباما نامزد نهایی حزب دموکرات شد». وبگاه تابناک. بایگانیشده از اصلی در ۶ ژوئن ۲۰۰۸. دریافتشده در ۴ ژوئن ۲۰۰۸.
- ↑ «هیلاری رسماً از اوباما حمایت کرد». وبگاه رسمی بیبیسی.
- ↑ http://www.bbc.co.uk/persian/world/2012/11/121107_an_usa2012_election_obama.shtml
- ↑ «اسامی کابینه احتمالی اوباما؛ وزیران دوران کلینتون در ردیف اول». خبرگزاری مهر. بایگانیشده از اصلی در ۵ دسامبر ۲۰۰۸. دریافتشده در ۷ نوامبر ۲۰۰۸.
- ↑ The Nobel Peace Prize 2009 Nobel Foundation
- ↑ «باراک اوباما برنده جایزه صلح نوبل اعلام شد». خبرگزاری بیبیسی. ص. جهان. دریافتشده در ۹ اکتبر ۲۰۰۹.[پیوند مرده]
- ↑ Dan Lothian. "Obama: Nobel Peace Prize is call to action" (به انگلیسی). خبرگزاری CNN. Retrieved 9 October 2009.
پیوند به بیرون
- وبگاه رسمی بنیاد اوباما
- وبگاه رسمی کتابخانه ریاستجمهوری باراک اوباما
- زندگینامه ی کاخ سفید
- باراک اوباما در IMDb
- آثار باراک اوباما در لیبریواکس (کتابخانهٔ صوتی با مالکیت عمومی)
- باراک اوباما
- آمریکاییهای لوتبار (کنیا)
- آموزگاران سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
- اعضای مجمع فیلسوفان آمریکا
- اعضای هیئت علمی دانشکده حقوق دانشگاه شیکاگو
- افراد آمریکایی آلمانیتبار
- افراد آمریکایی اسکاتلندیتبار
- افراد آمریکایی انگلیسیتبار
- افراد آمریکایی ایرلندیتبار
- افراد آمریکایی سوئیسیتبار
- افراد آمریکایی کنیاییتبار
- افراد آمریکایی ولزیتبار
- افراد زنده
- برندگان جایزه صلح نوبل
- برندگان جایزه گرمی
- برندگان جایزه نوبل اهل ایالات متحده آمریکا
- پروتستانهای اهل ایالات متحده آمریکا
- پروتستانهای سده ۲۰ (میلادی)
- خاطرهنویسان اهل آمریکا
- خانواده اوباما
- دانشآموختگان کلمبیا کالج (نیویورک)
- دانشآموختگان مدرسه پانهها
- دانشآموختگان مدرسه حقوق هاروارد
- رئیسجمهورهای ایالات متحده آمریکا
- رئیسجمهورهای حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا
- رئیسجمهورهای سده ۲۱ (میلادی) ایالات متحده آمریکا
- زادگان ۱۹۶۱ (میلادی)
- سیاستمداران آفریقاییتبار اهل ایالات متحده آمریکا
- سیاستمداران اهل شیکاگو
- سیاستمداران اهل هونولولو، هاوایی
- سیاستمداران سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
- شخص سال برگزیده مجله تایم
- فعالان اهل هاوایی
- فعالان حقوق همجنسگرایان اهل ایالات متحده آمریکا
- فمینیستهای آمریکایی آفریقاییتبار
- فمینیستهای مرد
- محققان حقوق اساسی
- محققان سده ۲۱ (میلادی)
- مدافعان کنترل اسلحه اهل ایالات متحده آمریکا
- مسیحیان آفریقاییتبار اهل ایالات متحده آمریکا
- نامزدهای آفریقاییتبار انتخابات ریاستجمهوری ایالات متحده آمریکا
- نامزدهای انتخابات ریاستجمهوری ایالات متحده آمریکا ۲۰۰۸ (میلادی)
- نامزدهای انتخابات ریاستجمهوری ایالات متحده آمریکا ۲۰۱۲ (میلادی)
- نامزدهای ریاست جمهوری حزب دموکرات (ایالات متحده آمریکا)
- نمایندگان آفریقاییتبار مجلس سنای ایالات متحده آمریکا
- نویسندگان اهل شیکاگو
- نویسندگان اهل هونولولو
- نویسندگان سیاسی اهل ایالات متحده آمریکا
- نویسندگان غیر داستانی سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
- نویسندگان غیر داستانی سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
- نویسندگان غیرداستانی آمریکایی آفریقاییتبار
- نویسندگان فمینیست اهل ایالات متحده آمریکا
- نویسندگان مرد سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
- نویسندگان مرد سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
- نویسندگان مرد غیر داستانی اهل ایالات متحده آمریکا
- وکیلان آمریکایی سده ۲۱ (میلادی)
- وکیلان اهل ایلینوی
- وکیلهای سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا