Dis
(Redirectum de dis)
Haec dictio adhuc stipula est. Amplificando eam adiuvabis Victionarium meliorari. |
Formae aliae
[+/-]- dītis (-is, masc.)
Nomen proprium
[+/-]Dīs, -ītis masc.
Declinatio
[+/-]m. | sing. | plur. | |
---|---|---|---|
nom. | Dīs | —
|
I |
gen. | Dītis | —
|
II |
dat. | Dītī | —
|
III |
acc. | Dītem | —
|
IV |
abl. | Dīte | —
|
VI |
voc. | Dīs | —
|
V |
Nomen adiectivum
[+/-]d|īs, -ītis
- (dicitur de hominibus) Pecuniosus, multam pecuniam possidens.
Notatio
[+/-]- Forma contracta a dīves.
Declinatio
[+/-]positivus singularis | positivus pluralis | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
cas. | masc. | fem. | neut. | cas. | masc. | fem. | neut. |
nom. | dīs | dīs | dīs | nom. | dītēs | dītēs | dītia |
gen. | dītis | dītis | dītis | gen. | dītium | dītium | dītium |
dat. | dītī | dītī | dītī | dat. | dītibus | dītibus | dītibus |
acc. | dītem | dītem | dīs | acc. | dītēs | dītēs | dītia |
abl. | dītī | dītī | dītī | abl. | dītibus | dītibus | dītibus |
voc. | dīs | dīs | dīs | voc. | dītēs | dītēs | dītia |
Formae affines
[+/-]Dis etiam dictio est in aliis linguis: |