poligynia
poligynia (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌpɔlʲiˈɡɨ̃ɲja], AS: [polʹigỹńi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• -ni…• akc. pob.• i → j
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) forma poligamii, w której mężczyzna jest żonaty jednocześnie z dwiema lub więcej kobietami; zob. też poligynia w Wikipedii
- (1.2) zool. kojarzenie się w okresie godowym jednego samca z więcej niż jedną samicą[1]
- (1.3) ent. występowanie w gnieździe owadów społecznych więcej niż jednej płodnej królowej[1]
- (1.4) mikrobiol. łączenie się więcej niż jednego przedjądrza żeńskiego z przedjądrzem męskim w trakcie zapłodnienia komórki jajowej[1]
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik poligynia dopełniacz poligynii celownik poligynii biernik poligynię narzędnik poligynią miejscownik poligynii wołacz poligynio
- przykłady:
- (1.1) Można przypuszczać, że głównym motywem akceptacji przez kobietę poligynii jest lęk przed samotnością.
- (1.2) Poligynia występuje powszechnie u wielu gatunków zwierząt, m.in. kuraków, kopytnych.[1]
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) poliginia, wielożeństwo
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- zobacz też: bigamia • jednożeństwo • monogamia • poliandria • poligamia • poliginia • wielomęstwo • wielożeństwo
- forma równoważna: poliginia
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) polygyny
- arabski: (1.1) تعدد الزوجات m
- francuski: (1.1) polygynie ż
- hiszpański: (1.1) poliginia ż
- irlandzki: (1.1) polaigíneas
- japoński: (1.1) 一夫多妻
- niemiecki: (1.1) Polygynie ż
- ormiański: (1.1) բազմակնություն
- węgierski: (1.1) többnejűség
- źródła: