abdukcja
abdukcja (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- IPA: [abˈdukʦ̑ʲja], AS: [abdukcʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.,
- podział przy przenoszeniu wyrazu: ab•duk•cja[1]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) fizj. odchylenie kończyny od osi ciała; zob. też abdukcja w Wikipedii
- (1.2) log. rodzaj sylogizmu; zob. też rozumowanie abdukcyjne w Wikipedii
- odmiana:
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik abdukcja abdukcje dopełniacz abdukcji abdukcji / przest. abdukcyj[2] celownik abdukcji abdukcjom biernik abdukcję abdukcje narzędnik abdukcją abdukcjami miejscownik abdukcji abdukcjach wołacz abdukcjo abdukcje
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) abdukcja nadgarstka
- synonimy:
- (1.1) odwodzenie
- (1.2) rozumowanie abdukcyjne
- antonimy:
- (1.2) dedukcja
- hiperonimy:
- (1.2) sylogizm
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. abduktor
- przym. abdukcyjny
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) abduction
- bułgarski: (1.1) абдукция ż
- esperanto: (1.1) abdukcio
- hiszpański: (1.1) abducción ż; (1.2) abducción ż
- niemiecki: (1.1) Abduktion ż
- nowogrecki: (1.1) απαγωγή ż; (1.2) απαγωγή ż
- rosyjski: (1.1) абдукция ż
- słowacki: (1.1) abdukcia ż; (1.2) abdukcia ż
- ukraiński: (1.1) абдукція ż
- źródła:
- ↑ Hasło „abdukcja” w: Wielki słownik ortograficzno-fleksyjny, red. Jerzy Podracki, Horyzont, Warszawa 2001, ISBN 83-7311-161-1, s. 1.
- ↑
Hasło „abdukcja” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.